Zingeving
Een van de grotere klussen in het proces van verschuiven van de aandacht van je persoonlijkheid naar je innerlijke Zelf, kan zijn: zingeving. Het is een van zijn sterkere troeven als je persoonlijkheid in de gaten krijgt dat zijn aandeel terugloopt: de wereld is zinloos zo zonder hem. In diverse columns (o.a. heftige gevoelens) heb ik al eens geschreven dat dat
inderdaad zo is, dus wat dat betreft niets nieuws.
Hoe minder je persoonlijkheid aan geloofwaardige zingeving kan inbrengen, deste meer rest hem alleen nog de focus op wat hij ziet als leegte en zinloosheid, en hij kan er vrij volhardend in zijn om dat aan te blijven dragen. Op een gegeven moment is het nog een van de weinige dingen die hem overblijven.
Hoe ga je daar dan mee om met die gevoelens van zinloosheid? Zie ze, net als alle andere input van je persoonlijkheid, onder ogen. Voel wat het in je oproept. Maar that is it, geloof niet dat er geen leven is zonder zingeving door je persoonlijkheid. Want dat is er wel degelijk.
Maar wat is er dan wel? Voor mij was dat het inzicht: ik heb vandaag gefunctioneerd vanuit mijn innerlijke Zelf. Ik heb bijgedragen aan het vergroten van het bewustzijn van het innerlijke Zelf in deze wereld. Het vergroten van dit bewustzijn maakt het makkelijker toegankelijk. En of iemand dat nou bewust gemerkt heeft of niet, doet daar niets aan af. Ook niet of ik het heb vergroot door me te concentreren
op mijn innerlijke Zelf of door me weer door een labeltje van mijn persoonlijkheid heen te werken of op andere manieren.
Het gaat niet om erkenning of waardering voor wat je doet, de verandering in je bewustzijn is je doel.
| 
