Waarom je iets niet succesvol kunt wegredeneren
Je persoonlijkheid komt nogal eens met vervelende gedachten als resultaat van zijn interpretatieproces, die dan weer zorgen voor ervaringen als een schuldgevoel. Vervolgens besteedt hij vrij veel tijd en energie aan het wegredeneren van die gevoelens. Dat wil zeggen: er een ‘logische’ draai aan proberen te geven, waardoor je die gedachte niet meer zou moeten hebben. “Ik hoef me niet schuldig te voelen want ik heb …. gedaan”.
Het kost vaak veel tijd om die insteek te kunnen laten beklijven, want hij is niet logisch: de oorspronkelijke interpretatie blijft in tact, en je hebt nu deze moeizame invalshoek gevonden om je te kunnen laten geloven dat het niet zo erg, fout of anderszins is als het in eerste instantie leek. Daarom moet je het in gedachten – en vaak ook tegenover anderen, die het dan bij voorkeur met je eens zijn - vaak herhalen om het jezelf te
laten geloven. Maar écht helemaal werkt het niet, en dat merk je als het issue weer eens ergens de kop op steekt: dan verval je meteen in het herhalen van die reactie die je bedacht had, én je krijgt er nog altijd een vage onplezierige kriebel bij vanwege de wetenschap dat het dit niet oploste maar zo’n beetje het beste was wat je ervan kon maken.
Hoe komt dat? Omdat je de oorspronkelijke interpretatie niet kwijt bent, je hebt er alleen een geforceerde response op gevonden die je weliswaar het idee van een soort gelijk geeft - in elk geval in je eigen beleving
-, maar geen innerlijke Rust. Een werkelijke oplossing vind je in acceptatie van de status quo en stoppen met oordelen, dan heb je ook geen last van het vervolg daarvan: gevoelens (en in dit geval: vervelende). Dat je dat vaak niet wilt doen, heeft te maken met persoonlijkheidsissues waarmee hij zichzelf in stand wil houden zoals: gelijk willen hebben, gezichtsverlies voorkomen, niet over je willen laten lopen, enz. Dat het in stand houden van je persoonlijkheid op die punten betekent dat je continu
met kleinere en grotere restjes spanning blijft zitten, wordt voor het gemak maar uit je bewustzijn gehouden. En stel je eens voor hoeveel mentale ruimte er vrij komt als je dit niet meer hoeft te blijven doen!
|
