Als je je Zelf bent, gaat dat dan gepaard met bijzondere lichamelijke ervaringen?
Er is een heel scala aan ‘symptomen’ waarmee een ervaring van innerlijke Rust gepaard kan gaan, variërend van je zwaar voelen, of wat zweverig, dingen helderder waarnemen, slaperig worden enz. In zichzelf is het niet ‘nodig’ dat een ervaring
van innerlijke Rust daarmee gepaard gaat. Maar het is ook niet erg als het gebeurt. Zie het maar als een manier die voor jou blijkbaar even nodig is om de ervaring nog even niet als ‘normaal’ te hoeven zien, hem nog even in een speciaal daglicht te kunnen plaatsen, dat is voor je persoonlijkheid een stuk minder bedreigend. Maar met deze wetenschap weet je ook meteen dat het niet de vórm is waar het om gaat, maar de ervaring zelf. Een tijdelijk hulpmiddel dus om de overgang wat te vergemakkelijken.
En na verloop van tijd zal je je Zelf ook gewoon kunnen ervaren zonder die ‘speciale’ omstandigheden. Gewoon, als je de afwas doet, of koffie maakt, of tv kijkt die bijzonder prettige innerlijke Rust ervaren.
Uiteindelijk is je Zelf zijn het meest logische en natuurlijke wat er is, dus vertrouw er maar op dat je dat zal herkennen. Alleen, het is voor je persoonlijkheid het meest vervelende wat er is, omdat je dan niet meer in hem zult geloven. Dat is voor je persoonlijkheid dan ook een spanningsveld: hij weet dat je die ervaring wilt, maar het is niet in zijn belang om je dat als logisch en normaal te laten ervaren.
|
