Als dit zo leuk en prettig is, waarom doe ik het dan niet van nature?
Je hebt jezelf in de loop van de jaren “geleerd”, daarbij geďnspireerd door je omgeving, dat als je de wereld door de ogen van je persoonlijkheid bekijkt en beheerst, het resultaat daarvan leuk en gewenst is. De herinnering aan je innerlijke Zelf is daarbij vervaagd,
gewoon omdat je vrijwel al je aandacht op de input van je persoonlijkheid richt. Als iemand je dan vertelt dat je op zou kunnen geven wat je bent gaan denken dat “leuk” is en dat er “iets anders” is, wat je een eigenlijk niet onder woorden te brengen gevoel en inzicht biedt en dat je bovendien niet kan beheersen of afdwingen, dan zal je daar in eerste instantie niet voor voelen.
Doorgaans doe je je eerste ervaringen op in indringende situaties die echt heel vervelend zijn en waar je persoonlijkheid gewoon niet meer uit komt. Dan ben je op een gegeven moment bereid om uit de grond van je hart te zeggen “ik weet het niet meer”, en dan hou je
ook op met al je aandacht focussen op het zoeken naar oplossingen via je persoonlijkheid. Maar het kan ook best juist in hele kleine situaties gebeuren omdat je persoonlijkheid dan het idee heeft dat hij nog voldoende “andere dingen” over heeft waarop hij zijn grip kan uitoefenen en dat dit dus niet zoveel kwaad kan voor een keertje. Of je kan een ervaring van je innerlijke Zelf oproepen door ruimte te maken door bijvoorbeeld een ontspanningsoefening. Dat is voor iedereen weer verschillend.
In elk geval heb je in zo’n proces twee ervaringen: je ziet hoe vervelend de situatie is door de ogen van je persoonlijkheid, en je ervaart hoe prettig het is als je dan bereid bent om de switch te maken naar je innerlijke Zelf. Een deel van je bewustwordingsproces
verloopt dus meestal via een serie door je persoonlijkheid als onplezierig gelabelde ervaringen, waarin je steeds ziet dat je vervelende gevoelens verdwijnen als je iets bekijkt door de ogen van je innerlijke Zelf, en dat daar moeiteloos een heel prettig en bekend gevoel van "je Zelf zijn" bij ontstaat. Alleen: je bereidheid om een conditionering van een heel leven daarvoor over boord te zetten, moet groeien. Je leert stap voor stap in dit proces vertrouwen. Een prettige wetenschap daarbij is: je
kan het vermogen om vanuit je innerlijke Zelf te functioneren niet verliezen, je kunt alleen kiezen om het niet te gebruiken. Je zal merken dat functioneren vanuit je persoonlijkheid veel energie blijkt te kosten, en vanuit je innerlijke Zelf moeiteloos en natuurlijk is.
Als je kleine en/of grote ervaringen opdoet met je innerlijke Zelf, dan kan je er echter niet omheen dat je gaat merken dat dit je veel meer aanspreekt dan de resultaten van je persoonlijkheid. Dan nog is de kracht van je langdurige focus op het gebied van je persoonlijkheid zo sterk dat je doorgaans niet meteen gelooft dat dat die vertrouwde zienswijze je echt niks meer brengt wat je werkelijk wilt. Daarom zal je merken dat het doorgaans een langerdurend proces is waarin
je langzaam maar zeker er steeds meer van overtuigd raakt, gewoon door ervaringen, dat je innerlijke Zelf is wat je werkelijk wilt.
|
