Vakantiestress
Als het vakantieseizoen weer voor de deur staat, zal je daarin afwisselend de rol van vakantievierder en achterblijver op je nemen. Waar zitten de valkuilen?
Als achterblijver ervaar je spanning omdat je er veel meer alleen voor staat dan normaal. Bovendien moet je naast je eigen werk, ook zaken van collega’s opvangen, en andere dingen stapelen zich op omdat niet iedereen die erbij betrokken moet zijn, bereikbaar is. Je normale patronen liggen meer of minder door elkaar, en ondertussen is het buiten doorgaans erg aantrekkelijk weer.
Als vakantievierder heb je niet alleen de voorpret, maar ook de voor-stress: je werk netjes achterlaten, klussen afronden, zaken overdragen, ondertussen je zaakjes voor de vakantie voorbereiden. Om maar niet te spreken van de hooggespannen verwachtingen van “plezier” die aan zo’n periode kleven en die bij het inpakken van de auto en de heenreis al danig op de proef worden gesteld. Je zet jezelf en
je familie of vrienden ineens in een heel intensieve samenlevingsvorm, in een vreemde omgeving, vol onzekerheden, doet andere dingen en verwacht dat dat op wonderbaarlijke wijze het ultieme plezier oplevert.
Begin met je te realiseren dat de komende periode niet ideaal zal verlopen. Het zal warm zijn in de auto. Er zullen files zijn. Je kinderen zullen jengelen. Je partner zal een keer verkeerde routeaanwijzingen geven. Je vlucht zal vertraging hebben of je komt later aan dan gedacht. Er zal meer dan een keer iets mis gaan. En als je achterblijver bent op de zaak, zal je meer op je bordje krijgen dan
je aan kunt, of vervelende klussen erbij moeten doen.
Je hebt de keuze: proberen om alles zoveel mogelijk te beheersen, in controle te blijven en vervelende gevolgen te beperken (de insteek van je persoonlijkheid dus). Of de ervaringen gebruiken om een andere benadering te oefenen. Door je erop in te stellen dat ook minder leuke dingen zullen gebeuren, hoef je er om te beginnen al niet meer zo verbaasd op te reageren. Het is bovendien maar tijdelijk,
over een dikke maand is het allemaal alweer achter de rug. Je haalt de druk van de ideale vakantie- of achterblijversrol er meteen mee af. Met wat humor streep je bijvoorbeeld elke keer weer een nummer af van een lijst van “honderd dingen die mis zullen gaan”.
Pessimistisch? Welnee, graaf maar in je eigen geheugen. De enige zekerheid die je in een vakantie hebt, is dat een aantal ingrediënten van je ervaringen anders zullen zijn dan normaal, wat dat oplevert is maar de vraag. Alleen, je persoonlijkheid wil je dat laten vergeten en tovert je in gedachten beelden van eindeloos plezier. En toch, met wat zelfkennis weet
je prima hoe je reageert op veranderingen of afwijkingen van je planning, en dat zal in de vakantieperiode niet ineens anders zijn (en dat geldt ook voor je familie en vrienden) en dat zijn twee zaken die nou juist de hoofdmoot vormen..
Maar je kunt er wel voor leren kiezen om niet automatisch de standaard reactie van je persoonlijkheid in de strijd te gooien waarmee je wilt proberen om te beheersen en het “leuk” houden. Neem je gedachten waar, en de reactie die je voelt opkomen, maar neem dat niet te serieus, er staat nergens geschreven dat
ze “waar” zijn en je daar ook op moet reageren. Tel eens tot tien, haal een paar keer rustig adem, ga een ijsje kopen of doe iets anders wat je focus van het moment en de situatie weghaalt, en kijk later nog eens of het werkelijk de moeite waard is om nog op te reageren. En breng anders je uitbarsting als iets wat alleen jouzelf betreft, en lardeer ‘t met wat humor: jongens, ik moet dit even kwijt hoor, maar neem ’t niet serieus, het is gewoon wat spanning die er even uit moet. Daardoor hoeven de
anderen zich niet aangevallen te voelen, en dat scheelt een hoop ellende!
|
