Spanning in je relatie
Je persoonlijkheid probeert je leven zo leuk mogelijk te maken voor je. De aanwezigheid van een willekeurig ander persoon is wat dat betreft een risicofactor: die heeft immers zo zijn eigen wensen en ideeën die niet altijd stroken met die van jou, doet dingen die niet overeenkomen met de ideeën van jouw persoonlijkheid, kortom: je persoonlijkheid moet zich her en der wat aanpassen, anders zorgt die ander in elk geval voor
onplezierige reacties en in het ongunstigste geval vertrekt hij of zij. En dat levert altijd spanning in jezelf op, want nu is de situatie niet meer 'ideaal'. Dat ervaar je, en dat is ongeacht de hechtheid van de relatie. Vanuit dat oogpunt bezien is een relatie voor je persoonlijkheid dus zeker geen aanwinst. Aan de andere kant is écht alleen zijn ook geen aantrekkelijk perspectief, heeft ook vaak een waas van ‘falen’ om zich heen, dus blijft hij zoeken voor ‘iets’. Je ontkomt binnen persoonlijkheidsrelaties
dus gewoon niet aan spanning. Wat dat betreft kan je dus gerust zijn: er is niks mis met jou of je relatie omdát je spanning ervaart. De vraag is meer: wat nu? Wegstoppen, uiten, jezelf en de ander veranderen, schuldig voelen enz., of iets échts anders: bewustwording?
Een relatie hoeft niet ‘goed’ te zijn om zinvol te zijn. Soms kan je met iemand een hele moeilijke periode doormaken waarin je wederzijds enorm groeit in bewustwording. In elke relatie waar je in zit, of dat nu een liefdesrelatie is, of vriendschap of anderszins, heb je de keuze: wil ik deze gebruiken om te blijven bevestigen dat ik een persoonlijkheid denk te zijn en dat alles alleen maar leuk moet zijn
en dat de ander daaraan moet bijdragen en mijn spanning zoveel mogelijk moet minimaliseren. Of durf ik die te gaan gebruiken om te ontdekken dat er méér is dan mijn persoonlijkheid en die van de ander, en mijn persoonlijkheid los te gaan laten, ondanks de spanning en vervelende ervaringen die dat ongetwijfeld óók zal gaan opleveren, maar dan doorbreek je eindelijk de vicieuze cirkel. Je gebruikt situaties dan om dingen lós te laten en ruimte in jezelf te maken, in plaats van steeds te proberen ze
een eigen soort realiteit mee te geven en tot waarheden te verheffen. En dan maakt het niet uit hoe lang of kort zo’n relatie duurt, het hoeft immers niet zo te zijn dat één persoon je alle lessen kan aanbieden die je nodig hebt.
Elk stukje dat jij binnen een relatie kunt leren om je persoonlijkheid los te laten, is ook een cadeautje voor de ander, want dan maak je meer ruimte voor je Zelf en dat is het niveau waarop je écht samen Zijn kunt ervaren. Word je gericht bewust van je angst, spanning en twijfel
op binnen de relatie voor zover je dat kunt (het zijn immers niet meer dan signalen van een persoonlijkheid die zijn grip ziet verminderen), en als het dan misschien tijd zou zijn om door te gaan, dan voelt dat ook logisch aan.
|
