Als je relatie over is – meer over Liefde
Als je liefde ziet als iets dat je van iemand anders krijgt, dan betekent het einde van een relatie het einde van je ervaring van liefde. Als je het zo beschouwt, is het uiteraard een bijzonder vervelende gebeurtenis, en dit is trouwens de bekendste manier waarop je dit vanuit je persoonlijkheid kunt bekijken.
Je persoonlijkheid is niet in charge van liefde, en er is hem alles aan gelegen om je dat niet te laten ontdekken. Daarom is zijn motto: liefde als ervaring alá, maar dan niet direct terug te voeren naar jezelf graag, alleen via een ander is dan nog wel prima. Met die invalshoek kan je persoonlijkheid het je ook laten ontbreken aan
liefde, je gaat zeker niet in jezelf zoeken maar juist buiten jezelf , bij anderen, enz. en daarmee is het voor hem veilig gesteld dat je niet zult ontdekken dat het niet van je persoonlijkheid zelf kan komen.
Het is op die manier ook erg beperkt in je ervaring: ja, je ervaart liefde. Maar je persoonlijkheid beperkt de wenselijkheid ervan om ervoor open te staan ook nog eens tot een erg kleine groep mensen. En daarbinnen beperk je het doorgaans ook nog tot bepaalde momenten, vaak gekoppeld aan omstandigheden
of gewenst gedrag.
Volgens je persoonlijkheid kan je niet ongegeneerd van de bakker of de buurman lopen houden. Maar dat komt ook omdat hij aan liefde bepaalde uitingsvormen heeft gekoppeld, waarvan het in elk geval sociaal gezien niet handig is om die universeel toe te
passen. Maar de ervaring van liefde is een, de manier waarop je er invulling aan geeft, een andere. En je persoonlijkheid beperkt alleen jouzelf door te stellen dat je van allerlei mensen niét mag houden, om wat voor reden dan ook: mensen die iets fout doen, mensen die succesvol zijn, mensen die vies zijn, die jou afwijzen, je baas, enz.
Het is niet waar dat liefde beperkt is, dat is een door je persoonlijkheid zelf opgelegde beperking van je waarneming van wat liefde is om de ‘schade’ voor hem zoveel mogelijk te beperken. Liefde is niet afhankelijk van personen of omstandigheden, Liefde begint namelijk in jezelf, het is een kenmerk van je Zelf (dus ís het er al),
en van daaruit verspreid het zich vanzelf. Je kan het je weer herinneren, en anderen ook. Daarom is je ervaring van Liefde ook niet afhankelijk van de aanwezigheid van andere, speciale personen, al lijkt het in aanwezigheid van sommige personen makkelijker om je open te stellen voor Liefde dan bij anderen - maar dat is weer persoonlijkheid.
Als je op deze manier Liefde in je Zelf herkent, dan neem je ook automatisch de persoon met wie je relatie geëindigd is, dat in zichzelf niet meer kwalijk. Immers, eerst leek het erop dat de ander jouw toegang tot een bijzonder plezierige ervaring had ontnomen, nu weet je dat dat niet mogelijk is, dat je die alleen jezelf kunt ontnemen.
Realiseer je verder dat alle andere aspecten van wrok die je tegenover de ander koestert, te maken hebben met je eigen gevoel van falen, met het idee van je persoonlijkheid dat de ander je iets heeft ontnomen, je heeft verzwakt, iets heeft aangedaan enz. en ook dat kan je leren in een ander licht te zien, zie o.a. de column vergeven.
|
