Reageren op interrupties
Interrupties spelen sterk in op de werkwijze van je persoonlijkheid. Een telefoon die gaat vráágt om reactie, e-mail vraagt erom snel gelezen en beantwoord te worden, mensen die je benaderen op je werk vragen a la minuut om aandacht, je kinderen en huisdieren eisen
op een vergelijkbare manier hun deel, enz. Ze lijken je eigen interne gedachteproces c.q. de activiteit waar je op focuste tot de interruptie zich voordeed, te kunnen verstoren. Pas nadat je de interruptie hebt bekeken, weet je persoonlijkheid of hij die belangrijker vindt of niet dan waar je mee bezig was, maar dan ben je er al “uitgehaald”. Aan de andere kant is er het leuke: iemand lijkt je nodig te hebben, en dat alleen al “rechtvaardigt” dat dit
soort interrupties zo wijdverbreid kunnen zijn: het gevoel belangrijk c.q. nodig te zijn, of de andere kant van de slingerbeweging: iets te missen of iemand voor het hoofd te stoten.
Interrupties lijken de vrijheid van je persoonlijkheid in te perken doordat ze van buitenaf komen en niet of maar beperkt door hem gecontroleerd kunnen worden. Tot je zelf anders hebt beslist, lijken ze ook
belangrijker te zijn dan waar jij mee bezig was (ze maken daar immers inbreuk op), en dat is verdraaid vervelend voor je persoonlijkheid. Het zijn dus ook een soort constante speldenprikjes en aanvallen op zijn illusie rond vrije wil en belangrijkheid van hemzelf ten opzichte van anderen. Verder moet elke interruptie verwerkt en je reactie erop (of het uitblijven ervan) gerechtvaardigd worden in het gedachtesysteem van je persoonlijkheid en van een oordeel
worden voorzien, en daar kan je het behoorlijk druk mee hebben op een dag!
Je persoonlijkheid stelt dat een interruptie betekent dat je erop moet reageren, óf het moet negeren c.q. er niet op in gaan. Op basis waarvan die beslissing wordt genomen, is trouwens uiterst vaag, en je ontkomt er toch niet aan dat je 'm altijd zowieso waarneemt. Je innerlijke Zelf heeft dat automatisme niet. Je persoonlijkheid stelt dat het allemaal makkelijker zou zijn als het allemaal wat minder druk was. Je innerlijke Zelf weet dat een werkelijke oplossing zit in vanuit welke intentie je de interrupties ervaart, en welk aspect in jezelf je uitnodigt om ermee
om te gaan. Elke interruptie kan een keuzemoment zijn voor je innerlijke Zelf als jij dat wilt. Gewoon: vraag aan je innerlijke Zelf of en zo ja hoe je op een interruptie moet reageren. Introduceer alleen al de vraag: is het de bedoeling dat ik de telefoon aanneem? Is het de bedoeling dat ik nu mijn aandacht hierop richt? Ik weet niet wat ik hiermee werkelijk moet. Daarmee zet je om te beginnen vraagtekens bij wat je als automatismen was gaan zien, en dat is een eerste stap op weg naar bewustwording
in deze situaties. Vraag je ook af: waar wil ik deze prikkel, deze vermeende interruptie voor gebruiken: om me te focussen op doen en de actie zelf, of (ook) voor bewustwording van de mechanismen van mijn persoonlijkheid en mijn innerlijke Zelf?
|
