|
inspireer jezelf
columns
▪ terug naar overzicht
dagelijkse teksten
oneliners
aanvullende info
bewust aan de slag
veelgestelde vragen
Judith Hamerlinck
services
online ontspannen
mobiel gebruik
e-boek of printen
site in het Engels
twitter deze column
|
Is dit net zoiets als positief denken?
Meteen maar beginnen om dat dat misverstand uit de wereld te helpen: nee dus. Positief denken is een leuke uitvinding van je persoonlijkheid, om zichzelf in het gareel te houden. Eerst creëert je persoonlijkheid op allerlei mogelijke manieren een wereld waarin je je haast niet meer natuurlijk kunt bewegen vanwege alle beperkingen en beweegredenen en enge oorzaken en gevolgen die hij jouzelf en anderen toedicht, en vervolgens roept hij: maar ik denk
positief, het komt allemaal goed, als ik maar hard genoeg wil. En vervolgens ga je ladingen energie besteden aan het creëren van een positief denkpatroon, wat dat ook moge zijn.
Weet jij wat positief is voor jou? Hmm. Wat vind je er zelf van als je het zo leest? Het is ook niet voor niets dat veel mensen een onbewuste weerstand voelen bij dit soort geforceerde ideeën, ze voelen ergens goed aan dat dit niet klopt. Actief positief zijn lijkt er verdacht veel op dat je het negatieve in je leven niet wilt accepteren. En net zoals alles wat je wegstopt of wegdrukt, gaat zich dat vroeg of laat wreken en komt het er uit.
Gebeurtenissen in je leven zijn vanuit het perspectief van je Zelf niet positief of negatief. Ze dragen allemaal bij aan een stuk persoonlijke ontwikkeling van jou. Door er doorheen te gaan, en de toegevoegde waarde die het doormaken van zo’n ervaring voor je heeft, te aanvaarden. Hoeveel mensen hebben niet een hele vervelende periode in hun leven doorgemaakt die ze, als ze achteraf terugkijken, voor geen goud zouden willen missen omdat het hun zoveel
toegevoegde waarde heeft gegeven? En laten we eerlijk zijn, een vervelend ontslag, ernstige ziekte of burnout bijvoorbeeld staan niet bij voorbaat op ieders verlanglijstje van positieve gebeurtenissen. En toch zijn het enorm waardevolle processen.
Een belangrijk deel van het proces dat die mensen doormaken, is het toelaten van hun gedachten en gevoelens en daar eens goed naar kijken. Van weerstand, omdat deze situatie niet past in hun gedachten van succes en altijd maar beter. Van onmacht, angst dat het nooit meer goed zal komen, de toekomst die ze ineens niet meer in de hand lijken te hebben. Van zwakte en afhankelijkheid. Juist het onder ogen zien van die gedachtepatronen geeft je de gelegenheid
om ze te ontkrachten. Je hebt inderdaad geen oplossing. Je krijgt geen garanties dat het goed zal komen. En nou? Die mensen komen op die manier meer in contact met hun Zelf, omdat ze via de tot dan toe beproefde weg geen werkbare oplossingen meer kunnen vinden. En dat geeft ze een gevoel van heelheid, hoe hun uiterlijke omstandigheden ook mogen zijn.
Er zijn natuurlijk ook mensen die die stap niet durven maken, en blijven zoeken in het reguliere gedachtecircuit. Daar is niets mis mee. Ieder doet waar hij op dat moment aan toe is. En ook dat heeft een bepaalde waarde. Je zult alleen merken dat de acceptatie van de situatie bij die mensen erg moeizaam blijft, en een bron van spanning voor henzelf en de omgeving.
|
