Iemand anders pijn doen
Je persoonlijkheid weet als geen ander hoe snel je zijn regeltjes met voeten kunt treden, en hoe onplezierig dat voor een persoonlijkheid is. Ook is hij zich heel bewust van de directe reactie die dat oproept, namelijk de tegenaanval.
Dat maakt eigenlijk alles wat je zegt en doet een tricky aangelegenheid. Immers, je hebt geen idee of en zo ja wanneer je in de gevoelige zone van andere persoonlijkheden komt. En als je erin komt, weet je eigenlijk bij voorbaat dat dat response zal betekenen, of die nou geuit wordt of niet. En of die nou “leuk” is of onplezierig. Ook als die response zich beperkt tot een blik of een korte opmerking, hij is het resultaat van een oordeel
door de ander.
Wat je hier dus ziet gebeuren, is dat je persoonlijkheid zijn eigen werkwijze en beperkingen projecteert op anderen om zich heen. Hij verwacht een oordeel. En om dat te kunnen inschatten, neemt hij zijn unieke wereldbeeld als uitgangspunt. Simpel gezegd: als ik tegen jou zeg dat je ontslagen bent, dan verwacht ik dat jij dat vervelend vind. Maar misschien ben je diep van binnen wel opgelucht! Of is het de start van een fantastische
nieuwe ontwikkeling voor je. Of leer je veel over jezelf door alles wat je daardoor over jezelf onder ogen moet zien.
Ondertussen heb ik van tevoren hele gesprekken gevoerd met mezelf over hoe ik dat het beste aan kan pakken, en stem ik mijn patroon af op hoe ik denk dat ik jouw vervelende gevoelens kan minimaliseren. En waarom? Omdat ik het vervelend vind als jij laat merken dat je iets wat ik zeg of doe, niet waardeert. Of dat je mij ergens de schuld van gaat geven. Daarmee voldoet mijn persoonlijkheid aan de ongeschreven afspraak dat we onplezierige
boodschappen zo aangenaam mogelijk verpakken. En bevestigt mijn persoonlijkheid zijn eigen waarneming, en dat hij wel weet wat goed voor jou is.
Nou zijn er heel wat situaties die we met elkaar delen waar we vervelende gevoelens van krijgen of juist niet, en dat geeft wat structuur aan de wereld van je persoonlijkheid. Het haalt het effect niet weg, maar je weet van tevoren wat je kan verwachten. Een cadeautje krijgen dient leuk gevonden te worden, een klap krijgen als vervelend ervaren te worden, enz. Het is maar een doekje voor het bloeden, want hoe vaak krijg je geen cadeautjes
die je niet leuk vindt bijvoorbeeld.
Wat is dan de oplossing? Aardig gevonden willen worden is inspelen op persoonlijkheden. En anticiperen op situaties is aannemen dat jij weet wat goed is of niet voor de ander. Bovendien hou je elkaar op die manier gevangen in het spelletje "ik/jij bent een persoonlijkheid". Als je vanuit je innerlijke Zelf functioneert, vindt iemands persoonlijkheid je misschien niet altijd even aardig, maar jullie innerlijke Zelf weet beter, en het
gevoel dat jullie daar wederzijds aan ontlenen, heeft blijvende waarde. En schijnt vanzelf door de gevoelens van je persoonlijkheid heen.
Als je je laat inspireren in je contacten door je persoonlijkheid, dan hou je het effect dat we hier beschrijven. Als je je laat inspireren door je innerlijke Zelf, dan bevrijd je jezelf en de ander van die eindeloze tredmolen. Probeer het maar eens, het verschil is duidelijk als je het eens ervaart. Er zit geen logica in, want je verwacht ergens toch dat de ander een bepaalde reactie zal hebben. Maar doordat je hem of haar vrij laat,
is die ander ook vrij in de plaats van zijn reactie vandaan komt, en dat werkt vaak heel verfrissend.
| 
