Waarom helpt het om je persoonlijkheid alleen waar te nemen?
Je persoonlijkheid is een denkpatroon waar je in de loop der jaren heel veel energie in hebt gestoken. Het is zoiets als een mammoettanker die je probeert van koers te laten veranderen, dat duurt doorgaans wel even.
Tot nu toe had je persoonlijkheid het goed voor elkaar, want je twijfelde er niet aan dat “jij” je persoonlijkheid was. Nu introduceer je een nieuw gezichtspunt, en dat is dat dat niet waar is, dat het een manier van denken is die geen waarheid of bestaansrecht in zichzelf heeft. Dat is de eerste twijfel, die gaat zorgen voor een tegenreactie van je persoonlijkheid, namelijk je weer terugwinnen voor zijn invalshoeken, je “op koers
houden” (al is het misschien door het introduceren van nieuwe gedachten om je af te leiden). Nou is vechten nooit een aanrader, want daarmee creëer je automatisch een tegenstander,en gaat je energie meer naar het gevecht uit dan naar wat anders.
Wat gebeurt er dan als je alleen waarneemt? Dan laat je je persoonlijkheid zich rustig uitleven, en neemt hem daarin alleen waar. Het effect wat je daarmee krijgt, is zoiets als iemand die dynamisch tegenover een rustige, vriendelijke, liefdevolle persoon staat en hem probeert over te halen tot zijn gezichtspunt, terwijl de ander niet reageert. Je zal vermoedelijk hoog springen, laag springen, alle trucjes die je maar kent
uitproberen, zonder dat het effect heeft: de ander reageert niet op je, maar blijft toch rustig, vriendelijk en liefdevol. Dan heb je op een gegeven moment twee mogelijkheden: je gaat weg, of je laat je bekende manier van benaderen los en stelt je open voor de ander.
Zo vergaat het je ongeveer ook met de keuze voor je persoonlijkheid of je innerlijke Zelf. En op een gegeven moment maak je die keuze. Dan blijf je nog wel met persoonlijkheidsreacties zitten, maar alleen als restanten van een soort vorig leven, dat vermindert dan vanzelf. Zoiets als dat je gedrag van de lagere school veranderde toen je naar de middelbare school ging bijvoorbeeld.
Natuurlijk kan je ook af en toe bewust helpen bijsturen: tijdens meditaties, in de vorm van oefeningen, enz. Wat je dan doet, is meer aandacht geven aan je innerlijke Zelf. Maar wat je daarmee meteen doet, is het gat tussen je persoonlijkheid en je innerlijke Zelf vergroten, en daarmee lok je een tegenreactie van je persoonlijkheid uit. Waarnemen ontkracht zonder dat soort spanningsvelden. Het helpt je om bewust te worden wat
er gebeurt, en als je dat waarneemt, weet je ook automatisch dat dat niet is wat je werkelijk wilt. Dat is een keuze. En that’s it, dat is genoeg om dat patroon in elk geval niet verder te versterken.
|
