Onvermijdelijk, onmogelijk en andere on-dingen
Succesnummers uit het rijke assortiment van je persoonlijkheid. Zodra dít 'on'-label ergens aan wordt gehangen, is de boodschap: vergeet het verder maar. Vergeet alle hoop dat het anders zou kunnen dan zoals de brenger van dit oordeel je wil doen geloven (je eigen persoonlijkheid of die van iemand anders). Het vervolg ligt blijkbaar
vast: dat wat volgens dit oordeel moet gebeuren, gebeurt of juist niet. Vergeet alle hoop op verandering. Stop met je energie steken in die onhaalbare situatie. Alles wat je hier verder aan doet om het te proberen veranderen, te zoeken naar oplossingen of er tegenin te gaan heeft geen zin. Kortom, een bijzonder heftige manier om iemand (jezelf incluis) te dwingen tot acceptatie van een beeld dat iemands persoonlijkheid van deze situatie heeft.
Als ‘onderwerp’ van dat oordeel heb je nu twee mogelijkheden lijkt het: accepteren of er tegenin gaan. Accepteren biedt bepaalde voordelen voor alle betrokken persoonlijkheden: iemand gaat niet meer vechten tegen de basis van het oordeel en legt zich erbij neer, en kan nu nog proberen om zo goed mogelijk aan de bijbehorende ‘verwachtingen’
te voldoen, er het beste van te maken. Vaak zie je dat gebeuren als de ‘verstrekker’ van het oordeel praat vanuit een zekere (vaak beroepsmatige) autoriteit of ervaring. Voor de brenger van het oordeel dus een fraaie manier om beheersing uit te oefenen.
Vechten betekent dat je je tegen het loodzware juk van het oordeel zo lang mogelijk gaat verzetten en van alles uit de kast gaat halen om het tegendeel aan te tonen of ‘het onvermijdelijke’ uit te stellen, ook een keuze voor beheersing en focus op het oordeel zelf dus.
Maar er is nog een derde mogelijkheid: het principe van oordelen zelf in twijfel trekken. Iemand kan een oordeel op een situatie loslaten, maar dat wil niet zeggen dat dat een waarheid in zichzelf is, noch dat je weet wat dat wérkelijk betekent. Het enige dat je ‘weet’ is dat iemand op basis van een bepaalde persoonlijkheidsachtergrond
een label heeft geplakt op een situatie. Het is aan jou om dat oordeel over te nemen of gewoon voor kennisgeving aan te nemen en aan je innerlijke Zelf te vragen voor inspiratie.
Tegenover elk oordeel waar iemand zich ‘netjes aan gehouden heeft’, staan er ook legio waarin de praktijk anders heeft uitgewezen. Je leven bestaat uit ervaringen waar je doorheen gaat, en de belangrijkste keuze die je kunt maken is die waar jij dat wat gebeurt, voor gebruikt. Voor welke bewustwording en dus welk aspect je in jezelf
versterkt: persoonlijkheid of Zelf. Het gaat er niet zozeer om of het oordeel 'waar' is of om iets te veranderen of het tegendeel aan te tonen, maar waar jij het proces waar je in terecht bent gekomen, voor gebruikt: in dit geval kan je het speciaal gebruiken voor issues rondom geloof c.q. vertrouwen in oordelen van persoonlijkheden of je aandacht meer richten op inspiratie van je innerlijke Zelf.
Overigens kunnen dit soort heftige oordelen ook prima dienst doen als wake-up call: je dacht dat het volgens de manier van je persoonlijkheid allemaal prima liep en te beheersen leek, maar je moet nu toch op zoek naar iets anders in jezelf.
| 
