herinner je wie je werkelijk bent
 
 

een andere benadering van persoonlijke issues - en voor gewoon meer rust in jezelf

 

start

columns dagelijkse teksten oneliners online ontspannen  site in het Engels

           naar vorige pagina

 


Midlife crisis

Op een gegeven moment begint het in vrijwel ieders leven te dagen dat het via je persoonlijkheid niet echt reuzeleuk te krijgen is, en bovendien vreselijk vermoeiend omdat je diens mechanisme eindeloos moet herhalen om gevoelens te creëren en de vaak onplezierige ervaringen nog binnen de perken te houden. Het begint jezelf ook op te vallen dat je in herhaling vervalt. Dat dingen vaak niet zo leuk en maakbaar zijn als het vooraf leek. Een ‘is dit het nou’ gevoel zal je dan bekruipen.

De periode waarin je je dat gaat realiseren komt tegenwoordig, ook door de grote hoeveelheid prikkels die er op je afkomen, steeds vroeger. En je zal het, afhankelijk van hoe heftig je persoonlijkheid erop reageert, ervaren als een milde vervelende periode, een midlife crisis, depressief, fikse zinloosheid of soortgelijke gevoelens.

Je persoonlijkheid gaat hier op zijn eigen manier voor oplossingen voor je zoeken. Hij laat je op zoek gaan naar zaken waarvan je in het verleden dacht dat ze je ‘iets leuks’ brachten of waarvan je ooit dacht dat het je iets leuks zou brengen, of die het vooruitzicht in zich hebben dat ze leuke ervaringen met zich meebrengen. Zoals een motor kopen. Een verre reis maken. Gaan scheiden. Het roer omgooien. Je in een vereniging storten. Van baan veranderen. Enz. Ertegen protesteren in reacties als irritatie. Of de vervelende c.q. saaie ervaringen dempen met pillen, alcohol of anderszins. Je zult merken dat ook deze nieuwe richtingen geen van alle een werkelijke oplossing kunnen bieden, maar met wat goede wil duurt het wel een flink tijdje voordat je dáár weer achter bent.

Waar je niet bij stil staat, is dat je persoonlijkheid deze gevoelens in de eerste plaats zélf creëert, op basis van normen die hij heeft en waar hij oordelen op los laat. Een midlife crisis is dus eigenlijk niet anders dan tot de ontdekking komen dat je normen niet werkelijk te realiseren zijn. Dan kan je een aantal dingen doen: proberen om er alsnog aan te voldoen (zie boven), voor jezelf te verbergen dat je er niet meer aan kunt voldoen, nieuwe normen introduceren, of je bewust worden van het mechanisme van je persoonlijkheid en je realiseren dat er een alternatief voor is: je innerlijke Zelf. En vooral de mogelijkheid van dat laatste heb je je waarschijnlijk nooit als reële optie gerealiseerd.

Gebruik de onvrede die je voelt om je bewust te worden van de wérkelijke basis. Zo kan je een norm hebben 'leven moet actief en dynamisch zijn'. Maar die norm is geen waarheid in zichzelf, en je merkt nu dat je 'm ook niet werkelijk kunt realiseren. Voor je persoonlijkheid staat het loslaten van die norm gelijk aan het tegenovergestelde waarmaken: 'saai en vervelend'. Maar dat komt omdat hij niet kan overzien wat er is als je je investering daarin gewoon los gaat laten en er niet iets anders voor in de plaats zet en er niet meer via je persoonlijkheid naar kijkt. Dan komt er namelijk ruimte vrij voor de ervaring van je Zelf. En dan zal je merken dat die veel prettiger en logischer, is en vertrouwd bij je past dan elke ervaring die je persoonlijkheid je kan bieden. De keus wordt dan vanzelf steeds makkelijker als je dat vaker in praktijk brengt, en je bent dan ook steeds meer bereid om nieuwe situaties op eenzelfde manier te gaan gebruiken om meer ruimte te maken voor je innerlijke Zelf. Gewoon omdat je herkent dat de manier van je persoonlijkheid je niet werkelijk brengt waar je naar op zoek bent en de ervaring van je Zelf uiterst aantrekkelijk voor je is omdat die alles blijkt te bieden waar je eigenlijk naar op zoek was.

Je persoonlijkheid heeft activiteit nodig om ervaringen te kunnen creëren, omdat hij continu hetzelfde mechanisme moet doorlopen van waarnemen > oordelen/interpreteren > gevoel > gevoel vasthouden of kwijt proberen te raken. Daarom moet je steeds maar weer op zoek naar nieuwe dingen om ervaringen te kunnen maken. Je innerlijke Zelf ervaar je los van uiterlijke omstandigheden, en je hoeft dus niets te 'doen' om dat te ervaren. En dat geeft een enorme mentale ruimte en vrijheid! Word je bewust van deze stappen van je persoonlijkheid, daarmee valt het mechanisme vanzelf door de mand en zal je het automatisch steeds minder vol overtuiging kunnen blijven herhalen, wat je een prima aanzet geeft om er dan ook maar helemaal mee te gaan stoppen. Op de site vind je een ruime hoeveelheid columns en services om je daarbij verder te inspireren.

 

copyright Judith Hamerlinck