Wie ben ‘ik’?
Op deze site wordt gesproken over ‘jij’, maar gaat het dan over persoonlijkheid, Zelf of nog iets anders?
Je ziet jezelf in de eerste plaats als een lichaam. Daarmee identificeert je persoonlijkheid zich ook. Dat is dus het uitgangspunt voor nu van een ‘jij’, een jij dat zich als afgescheiden ziet (lichaam) en ervaart (persoonlijkheid) van anderen en denkt dat die een leven ‘maakt’. Woorden en gebaren zijn nodig om de ruimte tussen die vermeende afgescheidenheid te overbruggen. Je moet jezelf ook continu gefocusseerd
houden op die ervaring om hem de schijn van continuïteit te laten hebben.
Maar je kunt jezelf waarnemen, je gedachten loslaten zonder er iets voor in de plaats te zetten, je wéét ergens dat je persoonlijkheid niet je leven maakt (anders was het véél leuker dan nu), wel je ervaringen kleurt. Je werkelijke identiteit is niet je lichaam, noch je gedachten. Dat is je Zelf: rustig, een staat van Zijn, niet afgescheiden, waar je je weer van bewust wordt als je alles wat je in de weg
hebt gezet om dat te ervaren, loslaat. Je hebt geen woorden nodig om deze ervaring te beschrijven, en als je het zou proberen, dan merk je dat ze altijd tekort schieten, omdat het medium ‘woorden’ niet voor deze ervaring van niet-afgescheidenheid is gemaakt, het is gewoon niet het juiste gereedschap ervoor (zoiets als een hamer gebruiken om een schroef los te draaien). Maar om je op het idee te brengen dat deze ervaring er is, gebruik je woorden om bewustzijn dat is gefocusseerd op afgescheidenheid,
te kunnen bereiken.
In de teksten wordt ‘jij’ gebruikt in een bepaalde context, die de ene keer duidt op wie je dénkt dat je bent (persoonlijkheid) en de andere keer op wie je werkelijk bent (je Zelf).
|
