herinner je wie je werkelijk bent
 
 

een andere benadering van persoonlijke issues - en voor gewoon meer rust in jezelf

 

start

columns dagelijkse teksten oneliners online ontspannen  site in het Engels

           naar vorige pagina

 


Blaffende honden ….

Al voor dat we in dit dorp kwamen wonen, hadden ze drie huizen verderop een fraaie golden retriever, Dollar. Dollar was een zelfstandige hond. Hij beschouwde de drie huizen die naast het zijne werden gebouwd tot een mengeling van zijn bezit en indringers. En op zijn persoonlijke uitlaatrondje – dat hij prima zonder enige menselijke inmenging aflegde – werd er dan ook vrolijk tegen en naar ons geblaft. Allengs ging het hevige er wel af, de jaren gingen ook bij hem tellen, hij was een paar keer aangereden en we zagen hem steeds minder voorbij komen. Vorig voorjaar is hij ingeslapen. 

Dat was voor de eigenaren – waar we het overigens prima mee kunnen vinden - het moment om toch een nieuw hondje te regelen, leuk voor hun achtjarige dochter. Het werd een jack russell terriër. Een hondje van twee keer niks qua formaat, maar met een ongekende aandrang tot keffen. En dat wilde hij weten ook. Uren achter elkaar mocht-ie zich in de tuin uitleven. Laat ik jullie even laten meegenieten waar de restanten van mijn persoonlijkheid nog over had:

- honden horen niet te blaffen
- de baas moet zorgen dat-ie stil is
- dit is ongekend, horen ze dat zelf niet
- even is nog acceptabel, maar dit..
- ik ga er wat van zeggen
- de hond zelf vertellen dat het leuker was als-ie stil zou zijn
- hopen dat de directe buren er wat van gaan zeggen
- misschien brengen ze ‘m wel terug naar het asiel of wordt-ie ook wel ….

En zo bood onze nieuwe buurhond me de mogelijkheid om wat laatste ideeën die de restanten van mijn persoonlijkheid entertainde over honden, aan den lijve in de praktijk onder ogen te zien en te ontkrachten. Uiteraard heb ik er nooit wat van gezegd, want ik weet dat het niet in het veranderen van de input zit, maar in mijn eigen persoonlijkheidsproces dat daarop volgt. Dus heb ik elke blaf met gratis bijgeleverde irritatie ;-) gebruikt voor bewustwording. Hoe het nu is? Eigenlijk valt het me niet meer op. Misschien blaft-ie nog net zo veel, misschien minder. Het is net zoiets als het geluid van verkeer waar je aan went als je jezelf dat toestaat.

 

copyright Judith Hamerlinck