Waar je door een hevig gesnoeide heg bewust van kunt worden
Dit voorjaar hebben we rigoureus de laurierhaag die om ons huis staat, gestript. Hij was veel te breed geworden, met takken van meer dan een meter lang, en hoewel het een stevige klus was, stonden er op een gegeven moment alleen nog een paar fikse stammen rechtop. Gevolg daarvan was, dat we onze privacy met de buren (en de straat) fors kwijt waren. Vanaf hun oprit kijk je nu zo bij ons naar binnen.
Ik merkte dat er een aantal restklusjes voor mijn persoonlijkheid aan verbonden waren, die uiteraard te maken hebben met zaken rondom privacy. Niets zo handig om je daarvan bewust te worden als zaken die je privacy waarborgen, even grondig weg te halen ;-D
Wat was er aan de hand? Na wat klus- en zoekwerk, geďnspireerd omdat ik merkte dat mijn persoonlijkheid af en toe ‘anders’ deed, kwam ik erachter dat de volgende basiszaken speelden: mijn persoonlijkheid vond (uiteraard) dat ik niet goed genoeg was. Zo lang hij dat kan verbergen: prima. Dus zo lang je de buren niet ziet (c.q. zij jou niet kunnen zien), geen vuiltje aan de lucht, gewoon lekker jezelf zijn. Maar zodra er een vermoeden
is dat ze je kunnen zien, moet je je anders gaan voordoen, zodat je “niet tegenvalt” – en in de gaten houden dat je daarin succesvol bent. Vorig jaar was al een begin gemaakt met de laatste loodjes van dat proces, toen we onze vitrage verruilden voor luxaflex voor het raam, waardoor de inkijk groter werd. Nu was dus een nieuw laagje aan de orde.
Uit rijke ervaring weet ik – en mijn persoonlijkheid – dat het een gelopen race is, dat het gaat om het bewust worden en loslaten van het feit dat mijn persoonlijkheid eigenlijk probeert me te laten afsluiten van anderen door me achter een vermeend 'gewenst plaatje' te willen laten wegduiken. En als ik daarin succesvol zou zijn, zou ik anderen afsluiten van de mogelijkheid om mijn innerlijke Zelf te ervaren, en bovendien zou voor mijzelf
hetzelfde gelden.
Wat er werkelijk aan de basis staat, komt eigenlijk hierop neer: je zelf zijn is goed als anderen je niet kunnen waarnemen, kunnen ze dat wel, dan moet je aan persoonlijkheidsnormen voldoen (assortimentje naar keuze ;-), op basis van aanname of ervaring via terugkoppeling ).
Niet voldoen aan een algemeen plaatje houdt voor je persoonlijkheid een risico in: het risico op afwijzing. Wat daar erg aan is, kan je in diverse andere columns lezen. Voor mij zijn het inmiddels de laatste restjes van iets wat uit veel 'laagjes' is opgebouwd
en ook hier zie je weer een paar van de laagjes waaruit zo'n insteek in de loop der tijd onder ogen kan worden gezien en losgelaten.
|
