Het is goed zoals je nu bent
Vanuit je persoonlijkheid bezien zou het erg leuk zijn als hij ervoor kon zorgen dat je dat werkelijk zou kunnen geloven: het is goed zoals je nu bent. De praktijk wijst echter anders uit: je kan zélf nog wel iets acceptabel of leuk of dergelijke vinden, maar er is altijd wel weer iemand te vinden die dat toch niet zo deelt als voor jouw persoonlijkheid leuk is – of zelfs afwijst. Je persoonlijkheid
zou dan weer ervoor moeten zorgen dat je daardoor niet gekwetst wordt, maar dat lukt ook nooit helemaal. Kortom, je persoonlijkheid krijgt deze uitspraak niet werkelijk kloppend, niet via zichzelf en niet via anderen en ook niet door zaken zoveel mogelijk weg te stoppen.
Toch is de uitspraak in zichzelf waar. En de enige manier waarop je dat kunt begrijpen, is vanuit een ánder aspect in jezelf dan je persoonlijkheid: je innerlijke Zelf. Want als je ‘goed’ bent zoals je nu bent, kan dat alleen maar waar zijn als alles wat je bent en denkt te zijn, in zichzelf neutraal is. Anders lukt het niet. En dat is precies hoe je innerlijke Zelf kijkt naar wat jij
denkt dat ‘jij’ is.
De onmacht en milde irritatie die je vermoedelijk merkt als iemand je zegt dat je goed bent zoals je bent – gewoon omdat je persoonlijkheid wéét dat hij dat niet waar kan maken voor jezelf – kan je dus in plaats van het alleen met een vorm van afwijzing beantwoorden om de wereld van je persoonlijkheid weer kloppend te krijgen, ook gebruiken om vérder te gaan kijken dan de invalshoeken
die je persoonlijkheid je kan bieden.
Uiteraard geldt dit alles op eenzelfde manier voor de uitspraak 'het is goed zoals het is'.
| 
