Fantasieën
In wat je persoonlijkheid ziet als de privacy van je gedachten, kan hij zich naar zijn idee ongegeneerd overgeven aan allerlei fantasieën. Een fantasie helpt je persoonlijkheid om een situatie die nu niet helemaal lekker is, niet perfect is, niet voldoende aansluit bij zijn behoeften, saai is, vervelend of onplezierig is, afwezig is of wat dan ook, minder intensief waar te hoeven nemen
ten gunste van een ander, zelfgemaakt beeld dat beter aansluit bij de wensen van je persoonlijkheid. Er zijn allerlei momenten waarop je dat doet: variërend van wat je gaat doen als je de staatsloterij wint, hoe om te gaan met die vervelende persoon, tot een onbereikbare liefde. Dat het te maken heeft met een latente behoefte aan ‘iets’ kan je simpel zien aan het voorbeeld van de staatsloterij: Bill Gates fantaseert vermoedelijk niét over het winnen van een loterij, en naar het waarom daarvan is
het makkelijk raden ;-).
De basis van een fantasie heeft altijd elementen in zich van de afwezigheid van het wezen van jezelf en anderen. Anderen doen in jouw fantasie wat jij wilt. De situatie is nu eens zoals jij dat graag ziet. Jij kan een andere insteek aannemen dan normaal zonder gezichtsverlies. Problemen zijn opgelost. Je zit niet meer met dat vervelende gevoel. Kortom, de ideale manier om anderen, situaties
en jezelf te beperken tot bepaalde kenmerken, die naar je hand te zetten en een bepaald gevoel aan te ontlenen, niet gehinderd door enige praktijkervaring die dat beeld vertroebelt. Als je hier bewust naar kijkt, en naar de spanning, agressie, onvrede en behoefte aan beheersing in jezelf die er vaak aan ten grondslag liggen en die je in je ‘oplossingen’ verwerkt, kan je er niet meer omheen: het is een mechanisme van je persoonlijkheid waarmee hij invulling van bepaalde wensen en behoeften die hij
in de praktijk niet voor je kan realiseren, in stand kan houden.
Een fantasie is ook een prima manier om niet naar een werkelijke oorzaak te hoeven gaan kijken. Je hebt voor even, voor de duur van je gedachteproces, een leuke escape bedacht waarmee je de zaken weer wat plezieriger kunt voorstellen, een theoretische mogelijkheid dat het in een andere context, met andere middelen, met een ander persoon, in een andere setting, ooit leuk kan worden, en
daarna kan je naadloos weer terugkeren naar de praktijk van alledag, zonder iets wezenlijks veranderd te hoeven hebben of je gedwongen te voelen om het uitkomen hiervan na te streven, een fantasie is vaak zo onbereikbaar dat je niet eens verwácht dat hij uitkomt.
Een fantasie die uitkomt is ook nooit zo leuk, want dan komt het gewoon in het normale rijtje van ervaringen terecht, en moet het door de volledige molen van je persoonlijkheidsinterpretaties, wat een flink deel van de verwachte sjeu er in de praktijk wel uit filtert! ;-) De tinteling van het onbereikbare maar voor even binnen jouw bereik lijkende,
is voor je persoonlijkheid veel leuker. Dat maakt ook het verschil tussen een fantasie en een wens: van de eerste gaat het er eigenlijk niet om dat hij uitkomt, van de tweede wel.
En ondertussen heeft het je een tijd lang plezierige gevoelens opgeleverd die je persoonlijkheid op een andere manier niet kon realiseren.
Of gedachten zo persoonlijk en neutraal zijn als je persoonlijkheid je wil laten geloven, daar kan je vraagtekens bij zetten. Iets waar je je aandacht op richt en aan besteedt, hou je in elk geval in jezelf in stand. Als vervanger of uitlaatklep is het wel aardig, maar geen oplossing, de druk blijft gewoon steeds opgebouwd worden en zo blijf je je vervanger of uitlaatklep maar moeten gebruiken.
Een wezenlijke oplossing zit altijd in teruggaan naar het allereerste begin: waarom je überhaupt begint met oordelen, en als resultaat daarvan met onplezierige gevoelens zit waar je fantasieën voor nodig hebt om af en toe nog wat eigen ervaringen van te maken. In elk geval kan je beginnen met jezelf af te vragen: welke behoefte die mijn persoonlijkheid meent te hebben wordt niet vervuld waardoor ik deze fantasie meen nodig te hebben. En je dan te realiseren: die behoefte is een idee dat mijn persoonlijkheid
heeft geïntroduceerd, en geen waarheid in zichzelf. Ik kan ervoor kiezen om die behoefte niet langer in stand te willen houden.
|
