Is discipline noodzakelijk?
Discipline is een manier om iets wat je eigenlijk wilt of belangrijk vindt, aan banden te leggen ten gunste van iets anders. Dat veroorzaakt geheid spanning, en is daarmee een gemakkelijke persoonlijkheidstool. Het draagt ook de kiem van mislukking in zich, want vroeg of laat wordt de spanning te groot en maak je een keuze, die waarschijnlijk zo uitvalt dat je je oorspronkelijke gedachten en leefwijze weer prominent
aanwezig laat zijn.
Er zijn twee mechanismen die je sowieso kunnen helpen om toch vooruit te komen: nieuwsgierigheid en onplezierige ervaringen. Door nieuwsgierigheid en belangstelling ga je je vanzelf oriënteren op mogelijkheden om de weg naar je Zelf terug te vinden. Alles wat je erover leest en hoort maakt je er meer van bewust dat er ook een andere manier is dan die van je persoonlijkheid. Dat in praktijk brengen is doorgaans wat
moeilijker, omdat je persoonlijkheid niet wezenlijk zijn plaats wil afstaan. Een oefeningetje is dan nog wel acceptabel, omdat dat een geïsoleerde omgeving is, maar vooral niet in je dagelijkse leven. Onplezierige ervaringen geven je daarom op een gegeven moment een extra steuntje in de rug om de balans door te laten slaan naar de keuze voor de insteek van je innerlijke Zelf.
Je hoeft niets te doen. Je hoeft niet te oefenen, niet te mediteren, niets. Niet dat het fout is om dat te doen als dat goed voor je aan voelt, maar het is niet nodig om meer in contact te komen met je innerlijke Zelf. Dat soort zaken kunnen in elk geval de zo zeker geachte grondvesten van je persoonlijkheid eens zachtjes of wat grondiger door elkaar schudden, en dat kan doorgaans geen kwaad. Je kunt er dan immers
niet meer omheen dat er ook andere ervaringen mogelijk zijn (al zal dat vermoedelijk wel spanning oproepen). Maar bewust worden van de rol van je persoonlijkheid en dat loslaten zijn de uiteindelijke ingrediënten om zijn rol te verminderen ten gunste van je innerlijke Zelf, en dat kan je continu toepassen, in letterlijk elke situatie in je leven, daar hoef je niets bijzonders voor te doen, niet apart voor te gaan zitten enz.
Dit klinkt erg simpel, en dat is het ook. Je hebt je alleen waarschijnlijk door de jaren heen laten verleiden tot het idee dat je voor alles wat je wilt bereiken veel moeite moeit doen, en dat zaken die echt de moeite waard zijn, veel inspanning vragen en vaak complex zijn. Je herkent de bron van dat idee vermoedelijk al: je persoonlijkheid. "Doen" en "complex" zijn zijn afdeling, "loslaten" en "eenvoud" die van
je innerlijke Zelf.
|
