Een praktische manier om niet altijd in controle te hoeven zijn
Je persoonlijkheid doet niets liever dan waarnemen en zijn oordelen daarop loslaten. Hij is er de hele dag maar druk mee. Nou kan je diezelfde behoefte natuurlijk ook aanwenden om af en toe eens een uitstapje van je persoonlijkheid te maken. Je doet dat door je in jezelf af te vragen: is het werkelijk belangrijk dat ik hier op dit punt in controle ben?
En dat kan je in de meest normale situaties doen. Al zit je gewoon stil en doe je niets, dan kan je je dat al afvragen. Het is ook handig om die vraag te stellen op de momenten dat je even wilt ontspannen, of niets wilt doen. Of wilt genieten van de omgeving waar je bent. En laat je verrassen door het prettige rustige gevoel dat dan in je opkomt, al is het misschien maar van korte duur.
Het leuke hiervan is namelijk, dat je persoonlijkheid als antwoord op zo’n vraag doorgaans best bereid is om meteen toe te geven dat dat niet hoeft. En je dus een prima praktijksituatie hebt waarin je kan ervaren hoe het is als je even pauze hebt van je persoonlijkheid.
In controle zijn is bovendien een vermoeiende vorm van bewustzijns-vernauwing. Binnen wat je waarneemt, pikt hij er steeds iets uit waar hij dan zijn aandacht op richt en mee aan de slag gaat. Als je veel verschillende dingen meemaakt op een dag, of veel verschillende beelden aan je voorbij ziet trekken, dan kan je je voorstellen
waar je vermoeidheid aan het eind van de dag (en vaak eerder) vandaan komt: al die bemoeienissen van je persoonlijkheid.
| 
