Burnout of overspannen, waarom ben ik het eigenlijk?
Als je persoonlijkheid merkt dat hij de wereld niet voldoende kan beheersen op zijn manier, ligt een burnout om de hoek. Steeds meer situaties worden als bedreigend ingeschat, en op een gegeven moment komen daar extreme reacties tegenover te staan, als paniek, stilvallen, het niet aan kunnen, slapeloosheid, blijven malen in gedachten, enz. Daarom lees je ook dat het vaak perfectionistische
mensen zijn die het overkomt, want hun persoonlijkheid heeft voor zo’n proces natuurlijkerwijze een streepje voor. Maar er zijn allerlei situaties waarin zo’n zelfde proces kan optreden.
Het proces bouwt zich doorgaans langzaam op, je bent niet in 1 klap burnout. Het gebeurt in de loop van de tijd, met veel kleine dingen waar je steeds je standaard response op los laat om dingen toch vooral maar “goed” te doen. Bijvoorbeeld harder of langer werken, dingen naar je toe trekken, je verschuilen achter drukdrukdruk, veiligheid zoeken in zoveel mogelijk situaties die je nog wel denkt te kunnen beheersen enz. Toch functioneer
je daardoor steeds minder goed, en hebben je extra inspanningen dus zelfs een averechts effect omdat de response vanuit je omgeving ook niet meer is wat je hoopte. En dat werkt dan op een gegeven moment op zoveel punten niet meer, dat grover geschut nodig is om je nog veilig te laten voelen, en dat is je radicaal terugtrekken uit de situaties die je niet kloppend kunt krijgen: burnout.
Eigenlijk wil burnout zoveel zeggen als: je bent klaar om een volgende groeistap te maken, maar je durft de oude benadering nog niet los te laten, en wat ervoor in de plaats komt is je onbekend. Deze fase heeft ook een groot aureool van 'falen' om zich heen hangen, en daarmee wordt het er niet aantrekkelijker op.
Zeker in een wereld waarin je heel veel “moet”, het druk moet hebben, er naar je idee veel eisen aan je gesteld worden, is de beheersing door en aandacht voor je persoonlijkheid ver zoek. Het kan dan een optie zijn om vanuit een situatie waarin geen of weinig eisen aan je gesteld worden, weer een nieuw wereldbeeld op te bouwen dat wel veilig is voor je persoonlijkheid. Alleen, dat is natuurlijk weer een potentiële tijdbom, want je
hebt in wezen niks veranderd, alleen probeer je de omstandigheden zo aan te passen dat je deze keer niet vast loopt.
Er is ook een andere keuze: je meer bewust worden van de rol van je persoonlijkheid, en ervoor kiezen om die niet verder te versterken. Bij je persoonlijkheid vind je nooit de veiligheid en beheersing waar je naar op zoek bent. Want de wereld van persoonlijkheden oordeelt altijd, en dat veroorzaakt onplezierige gevoelens. Waar je naar op zoek bent zit al in je Zelf. Onvoorwaardelijke acceptatie zonder oordelen. Rust. Het gevoel dat
het goed is zoals het is, onafhankelijk van uiterlijke omstandigheden of jouw bemoeienissen. Het enige dat je hoeft te doen is: er mentale ruimte voor vrijmaken om dat te ervaren, en je bewust worden van en vervolgens oslaten wat je daarvan af houdt.
Dit is een logisch en heel nuchter en praktisch proces, waar je op deze site meer over kunt lezen. Er is niks mis met je, want iedereen heeft een persoonlijkheid die dit soort reacties vertoont. Alleen jij bent er nu al aan toe om dat onder ogen te zien en verder te groeien.
|
