Word je hier nou een beter mens van?
Beter is een oordeel, en het is dus een vraag met een invalshoek vanuit je persoonlijkheid bezien. Toch kan je er wel het een en ander over zeggen, want er veranderen natuurlijk toch wel een aantal dingen:
Als je de verantwoordelijkheid voor jouw ervaringen en interpretaties naar jou toe trekt, dan is dat doorgaans een forse verandering ten opzichte van hoe je vroeger in relaties en situaties stond. Dat is iets wat jij en je omgeving zeker zullen merken, je gaat je energie immers minder steken in zaken als “gelijk krijgen”, “de schuld geven”, “oordelen”, “beheersen”, “jouw wil moet gebeuren”,
"overtuigen", enz.
Door minder energie te steken in het in stand houden van de gedachten van je persoonlijkheid, komt er ruimte vrij “in je hoofd”. Dat is een prettige ervaring, en ook dat merk je in elk geval zelf en waarschijnlijk ook je omgeving.
Als je minder spanning ervaart, heb je ook minder behoefte aan escapes om die gevoelens te dempen, af te leiden, of af te reageren. Ook heb je minder behoefte om de insteken van je persoonlijkheid steeds door anderen bevestigd te zien, en vermindert je belangstelling voor de manieren waarop je probeerde om je van anderen te onderscheiden.
Aan de andere kant gaat je persoonlijkheid toch aardig mopperen als je hiermee bezig bent, niet alleen omdat je je er steeds meer van bewust wordt dat zijn invalshoek je eigenlijk alleen onplezierige dingen brengt en hij dat steeds minder voor je kan verbergen, maar ook omdat hij minder aandacht krijgt ten opzichte van vroeger. Ook dat ga je merken, en dat komt er doorgaans uit op manieren
die je als minder prettig ervaart. En dat komt doorgaans vaker en langduriger voor dan je lief is. Ook het verwerken van de keuzemomenten met dilemma's: persoonlijkheid of innerlijke Zelf kost (zo lang als je bezig bent met de insteek van je persoonlijkheid) de nodige energie en kan behoorlijk wat spanning en gevoeligheden oproepen. Daarnaast zal je persoonlijkheid, zeker in het begin als het verschil je nog niet zo duidelijk is, regelmatig op de loop gaan met deze ideeën en ze voor zijn karretje
spannen. Daar wordt het ook niet leuker van.
En het betekent ook niet dat je “beter” wordt in het werk wat je doet, of succesvoller. Dat is ook geen onderwerp van je aandacht, je gaat wel met een andere intentie aan de slag en dus zullen je ervaringen anders worden en je gebruikt zakelijke omstandigheden nu ook voor de extra dimensie om te leren bewustworden en loslaten.
Wel is de kans dat je wat creatiever wordt aannemelijk, omdat je makkelijker open staat voor ander input dan alleen die die je persoonlijkheid aandraagt.
Een belangrijk issue is, dat je persoonlijkheid je wil laten geloven dat als hij zich er niet mee bemoeit, er niks meer gebeurt, je alleen leeft voor jezelf, enz. Eigenlijk is het tegendeel waar. Je laat juist steeds meer de beperkte persoonlijke wereld en intenties die je persoonlijkheid voor zichzelf heeft gecreëerd, los, en komt in de meer algemene en universele ervaringen en inspiratie
van je Zelf terecht Het verschil tussen wat je persoonlijkheid wil en dat wat werkelijk gebeurt, verdwijnt, het is goed (lees: neutraal) zoals het is en je gebruikt zo'n situatie voor bewustwording en de keuze: persoonlijkheid of innerlijke Zelf. Dat laat onverlet dat je wellicht een rol speelt in het vervolg van zo'n situatie, maar je laat die ontstaan vanuit je innerlijke Zelf in plaats van de interpretatie en vooronderstellingen van je persoonlijkheid.
Je merkt ook steeds meer dat je elke keer deel bent van een gezamenlijke ervaring, en als jij de ander beperkt tot zijn persoonlijkheid, doe je dat automatisch ook voor jezelf, en dat zal je steeds minder willen herhalen.
In de ogen van de wereld van persoonlijkheden ben je bijvoorbeeld “goed” als je anderen helpt, op de bres gaat staan, vrijwilligerswerk doet, goed voor het milieu bezig bent, aardig bent, enz. Maar dat maakt je alleen tot iemand die activiteiten doet en gedrag vertoont die door de wereld positief worden gewaardeerd. Hoe vaak heb je zelf niet een sociaal geaccepteerde façade getoond terwijl
je werkelijke gevoelens heel anders waren? Wie jij werkelijk bent gaat veel meer over je bereidheid tot bewustwording en de intentie waarmee je doet wat je doet: versterk je je persoonlijkheid ermee of je innerlijke Zelf (en dus ook die van anderen). Elke situatie is daarvoor geschikt, of die nou als "leuk" of "positief" wordt gelabeld of als "vervelend", "fout" o.d..
Het is ook niet gezegd dat de mensen om je heen het bovenstaande meteen als leuk ervaren. Je bekende patronen veranderen, en daar moeten anderen waarschijnlijk ook aan wennen. Als bijvoorbeeld je normale reactiepatroon van jouw wil opleggen aan je omgeving een keer doorbroken is, dan staat je omgeving misschien best gek te kijken en wordt een tijdje onzeker. En misschien vind je omgeving
het helemaal niet leuk dat jij voor jezelf vraagtekens begint te zetten bij zaken die normaal waren geworden. Je probeert de anderen ook niet mee te veranderen maar laat ze vrij. Het voordeel is wel dat loslaten betekent dat je in een soort neutrale stand terecht komt, en dat het geen standpunten en issues zijn die uitnodigen om aan te vallen. Het is gewoon zo, en je zal ook merken dat eventuele response niet "beklijft", zeker niet als je die verwerkt met je innerlijke Zelf. En het verschil in ervaringen
zal ook per persoon verschillen. Mijn persoonlijke ervaring is niet dat er hevige veranderingen waren in mijn uiterlijke omstandigheden of relaties met mensen, veel meer dat het een innerlijke verandering was.
En je eigen beleving? Je ervaart in toenemende mate een innerlijke rust die niet afhankelijk is van uiterlijke omstandigheden, en dat in zichzelf is zo'n prettige ervaring dat dat vanzelf je drijfveer wordt om door te gaan. Je hoeft ook niet meer allerlei extra "dingen te doen" om je anders voor te doen dan je bent of anderen te willen beïnvloeden, want de oorsprong van die gevoelens
waardoor je dat zou moeten doen, verdwijnt.
|
