Niet in het belang van je persoonlijkheid
Het lijkt wel alsof er iets met een eigen leven en belangen in jezelf zou zijn als je deze kop leest. Hoe dat komt? Van jongs af aan krijg je een wisselwerking met je omgeving en je merkt dat als jij bepaalde dingen doet, dat dat dan reacties en ervaringen geeft die andere response geven dan andere, en daaruit ontwikkel je een persoonlijkheid met voorkeuren en uiteraard ook afkeur. Op die manier creëer je door honderden ervaringen
op een dag een bepaald patroon, wat er zo natuurlijk ook fors inslijt in de loop van de jaren en je er zo ook aardig in gaat geloven als zelfstandig iets.
Als je dan je innerlijke Zelf gaat herinneren, dan is dat weliswaar een bijzonder logische en veel prettiger ervaring dan die je persoonlijkheid kan bieden, maar even volgens de simpele logica van dat reactiemechanisme brengt het niét de uitkomst die híj had verwacht, en dus is het 'fout'. En net als met andere uitkomsten die niet aan zijn verwachtingen voldoen, gaat hij toch proberen om dat bij te stellen. Gewoon een soort automatische
piloot eigenlijk. Daarom is ook de oplossing om te gaan kijken naar wat je nou wérkelijk aan het doen bent met je persoonlijkheid, want dan zie je dat je je eigen bijzonder prettige ervaring van je Zelf gewoon zelf ermee wegdrukt en de voorkeur blijft geven aan je persoonlijkheids'waarheden'..
Bovendien is je Zelf zijn niet iets wat je persoonlijkheid kan beheersen maar juist een ervaring die je je weer herinnert door loslaten, en dat maakt het helemaal duidelijk dat je persoonlijkheid er niet aan te pas komt. En ook alweer in de loop van je leven heb je geleerd dat je door dingen niét te doen, het spelletje niét actief mee te spelen, vaak juist buiten de boot valt en niet krijgt wat je (lees: je persoonlijkheid) wil, dus
ook al niet iets wat logisch is voor je persoonlijkheid. Alleen: er is een verschil tussen dingen niét doen en zaken loslaten en je innerlijke Zelf vragen om inspiratie. Al snap je nu waarschijnlijk beter waarom loslaten door je persoonlijkheid zo als 'fout' wordt ervaren, het is immers precies tegenovergesteld aan het mechanisme waarmee hij is gemaakt en zichzelf in stand houdt!
|
