Als een goede vriend een nieuwe auto koopt
Je persoonlijkheid heeft zich tot doel gesteld om je wereld steeds kloppend te krijgen volgens zijn eigen normen en waarden, en bij voorkeur op een manier dat hij er zelf altijd wat beter uit naar voren komt dan anderen op de een of andere manier. Laten we aannemen dat je persoonlijkheid als norm heeft geadopteerd dat auto’s een bepaalde prijs/omvang/prestatie moeten hebben en 'nieuw'
moeten zijn. Toen jij zelf een nieuwe auto kocht, zat je persoonlijkheid gebeiteld: de vrienden hadden een ‘oud beestje’ van twee jaar, en al was-ie iets groter dan die van jou, het feit dat die van jou nieuw was, was voor jouw persoonlijkheid voldoende om je goed te laten voelen.
Nu koopt deze vriend een nieuwe auto, en zit jij zelf aan de andere kant van je eigen weegschaal. Nu is je auto niet alleen nog steeds kleiner, maar ook nog eens ouder dan die van de vriend. Dat scoort beslist niet lekker voor je persoonlijkheid, zeker als het er voorlopig voor jou nog niet in zit om een andere te kopen (al draaien er hele economieën op dit mechanisme waarin mensen er
toch voor kiezen om het naar hun idee verstoorde evenwicht te herstellen door zelf ook een aanschaf te doen).
Wat nu? Let maar eens op de activiteiten in je eigen gedachten als zo’n situatie zich voordoet. Er wordt nu hevig denkwerk verricht om de situatie alsnog kloppend te gaan krijgen (lees: jouw persoonlijkheid zich toch ergens beter over te kunnen laten voelen) en daar kan je dágen mee bezig zijn. Je dwaalt dan al snel af van het onderwerp auto, want daar kan je geheid niet scoren, dat heeft je persoonlijkheid al snel door. Dus wordt er uitgeweken naar andere aspecten, bijvoorbeeld: jouw huis is iets
groter, want jij hebt er een garage bij, of meer kamers, of een leukere tuin. Of: jullie zijn dit jaar verder met vakantie geweest. Of …. Je persoonlijkheid zal net zo lang zoeken tot hij iets heeft gevonden waardoor hij zich toch beter kan voelen dan deze vriend, al is het maar omdat diens partner dikker is dan jouw partner of iets anders hevig triviaals.
Je herkent duidelijk in dit voorbeeld dat je eigen persoonlijkheidservaring van ‘rust’ en ‘goed’ dus niet alleen afhangt van wat je zélf doet, maar ook nog eens nauw verbonden is met dat je omgeving niet al teveel van dit soort fratsen uithaalt, anders blijf je mentaal aan de gang. En als je goed kijkt, zal je zien dat het aantal keren dat je de uitspraak ‘wat leuk voor je’ ook werkelijk
meent, absoluut minimaal is. Eerder zal je een hekel aan de ander ervaren omdat die jou nu onprettig laat voelen - alweer: volgens je persoonlijkheid. Je houdt jezelf dus ook nog eens voor de gek vanwege een sociaal gewenst jasje voor je reactie, wat je dan ook nog eens zelf gaat geloven als waarheid in zichzelf, en vervolgens jezelf ‘slecht’ gaat vinden dat je je eigen uitspraken niet werkelijk gelooft omdat het niet zo aanvoelt van binnen.
Waarschijnlijk heeft niemand je tot nu toe verteld dat je er ook anders mee om kunt gaan, en dat wat jij werkelijk bent, je innerlijke Zelf is en dat je dat gewoon kunt ervaren als je dat wilt. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is alles wat je in de weg zet van die ervaring, onder ogen te zien en los te laten. Gebruik dit voorbeeld in het kader van bewustwording dan ook om ongegeneerd
al deze stappen die je persoonlijkheid doet (die hij normaal gesproken zoveel mogelijk uit je bewustzijn wegdrukt), waar te nemen en te zien voor wat ze werkelijk zijn: verdedigingsmechanismen van een persoonlijkheid die ineens niet meer aan zijn eigen normen kan voldoen. Dat is niet fout, er is niks mis met je, dat is nu eenmaal wat persoonlijkheden doen. Maar je kan ervoor kiezen om het anders te willen en dat ten gunste van je innerlijke Zelf. Dus maak een start om in een tempo dat bij jou past,
je investering in het idee dat het hebben van een persoonlijkheid je favoriete manier van leven is, te laten afbrokkelen.
|
