Als je dit af hebt, wat ga je dan doen?
Zo lang als je leeft, zal je dingen ‘doen’, het zal een aaneenschakeling van gebeurtenissen zijn, of je nu vanuit je Zelf leeft of vanuit je persoonlijkheid. Je zult mensen ontmoeten of juist niet, je zult klusjes verrichten, werken, aan je computer zitten enz. Vanuit je persoonlijkheid bezien, benader je dit soort dingen elk apart als een soort doel op zich, als activiteiten die zodra ze zich aan je voordoen, als doel lijken te hebben
om ‘af te hebben’.
Bijvoorbeeld als je de was opvouwt, denk je in gedachten aan de normen die je daarvoor hebt en hoe goed je daaraan voldoet. Er is een onuitgesproken idee dat het pas goed is als je kláár bent met de was opvouwen. En als je dat dan eenmaal hebt afgerond, kan je nog wat gedachten wijden aan hoe goed of snel of netjes je dat wel niet hebt gedaan (eventueel afgewisseld met je persoonlijkheidsideeën over de verstoringen die daarbij kwamen,
zoals de telefoon, of ruziënde kinderen of dergelijke), en aan welke normen je in welke mate hebt voldaan, zoals de was moet meteen gevouwen zijn als het droog is, snelheid, aan iemands verzoek voldaan o.d. en dat wat nodig is om jezelf verder te rechtvaardigen.
Dit zijn een hoop gedachten die allemaal nodig zijn om een ervaring van ‘zo goed/leuk mogelijk’ te creëren, en dat gevoel duurt alleen zo lang als je die gedachten denkt. Daarna is er weer het ‘grote niks’ - wat je persoonlijkheid niet wil ervaren - en dus stort hij zich in het herkauwen van die of soortgelijke gedachten, of focust alvast op de volgende taak of activiteit. En vervolgens sta je aan het eind van de dag raar te kijken
dat je een vaag onvoldaan gevoel hebt en verdraaid moe bent, alleen al van al dat denken, maar ook omdat het er niet écht leuk van is geworden.
Om dat onplezierige gevoel kwijt te raken, ga je nog meer dingen doen, nog harder proberen om het via je persoonlijkheid wel ‘leuk’ te krijgen met allerlei ‘ervaringsdoelen’. Het enige dat je zo doet, is de ervaring van je innerlijke Zelf nog verder uit je dagelijkse bewustzijn drukken, doordat je nu nog meer gedachten krijgt vanuit je persoonlijkheid die de mentale ruimte die je aandacht is, nog verder eenzijdig gebruikt voor zijn
eigen invalshoeken.
Vanuit je innerlijke Zelf bezien, zal je de rest van je leven ook dingen doen. Maar je hebt die dingen die je doet niet nodig om innerlijke Rust en een heel vertrouwde en prettige ervaring te creëren, die is er namelijk al onafhankelijk van wat er buiten je om gebeurt. Je kan dus gewoon de was opvouwen en daarbij jezelf Zijn. En daarna eten koken en de hele tijd jeZelf zijn. Het is niet meer de ervaring of het af hebben ervan die nodig
zijn om je een kortstondig prettig gevoel te bieden. En het is een stuk rustiger in je hoofd!
Als je klaar bent met wat je deed, zal je altijd weer iets anders gaan doen, en het gekke is dat je je daar eigenlijk niet echt van bewust bent. Je persoonlijkheid denkt in ‘hapjes’ en niet verder dan dat doel van ‘af’ en wat hij daaraan kan ontlenen, je innerlijke Zelf weet dat het een continu proces van ervaren is, dus 'nu' is net zo goed als 'straks'.
Voor je persoonlijkheid lijkt het dat als je vanuit je Zelf zou functioneren, er op de een of andere manier niets meer gebeurt in je leven. Dat is niet waar, en ergens weet je dat ook best, maar je persoonlijkheid kan het concept van leven zonder zijn invalshoeken
gewoon niet werkelijk bevatten. Dat lukt ook niet want ze zijn niet verenigbaar, dat wordt een kwestie van ervaring mee opdoen, dan herinner je je het vanzelf weer, en hoe aantrekkelijk en logisch dat voor je is. De dingen waar je aandacht aan besteedt en de manier waarop veranderen uiteraard, en ook wat ze je al dan niet brengen. Maar dat is een logische ontwikkeling die zich – maar dan doorgaans in andere richtingen - ook voordoet als je je niét meer bewust wordt van je innerlijke Zelf.
|
