De kracht van accepteren
Accepteer dat wat er ook gebeurt in je leven, ‘part of the process’ is, en dat je hoofddoel is om er inzicht door te verkrijgen, niet om je ertegen te verzetten of het te veranderen of kwijt te raken. Zo vaak heeft je persoonlijkheid je geleerd om te beginnen met weerstand te hebben en af te keuren omdat hij iets heeft geïnterpreteerd als ‘niet leuk’, en even zo vaak heeft je dat niet gebracht waar je werkelijk naar op zoek bent. Weerstand bieden
kost veel energie, en als je eerlijk terugkijkt, ben je uiteindelijk toch steeds weer bij een vorm van accepteren terecht gekomen. Waarom begin je er dan steeds weer aan om dat ‘succesnummer’ van je persoonlijkheid in de strijd te werpen?
Omdat het lijkt alsof er iets te redden valt, door te proberen omstandigheden of mensen te veranderen en dan alsnog iets voor jou ‘leuk’ of acceptabel te kunnen laten lijken (wat overigens haast nooit echt lukt) en dat het dus de moeite waard zou zijn om iets niet te accepteren. Omdat accepteren zou suggereren dat jouw persoonlijkheid de zaak niet beheerst en anderen over je heen gaan walsen. Accepteren is vanuit je persoonlijkheid bezien
een eindpunt, een soort zwaktebod als hij alle alternatieven heeft onderzocht en niet werkend heeft gekregen. Maar accepteren is geen eindpunt, het is het begin van jouw nieuwe manier van omgaan met een situatie, zeker als je er snel mee begint. En omdat je niet eerst al je energie in weerstand en afwerken van alternatieven hoeft te steken, hou je daar ook nog eens een hoop energie en aandacht voor over.
Werkelijk accepteren kan je eigenlijk alleen als je bereid bent om de doelen en insteek van je persoonlijkheid los te laten, want die krijg je immers nooit helemaal kloppend. Je merkt dat doordat je er op de manier van je persoonlijkheid dan altijd nog ‘een verhaal bij hebt’, terwijl werkelijk accepteren tot een gevoel van ‘het is goed zo’ leidt, zonder verdere toelichting. Je doet dat door je te realiseren dat ‘leuk’ niet de norm is, ook als je persoonlijkheid dan niet begrijpt waar iets goed voor zou zijn of als de situatie niet voldoet aan zíjn ideeën van acceptabel, veilig, compleet, enz. Stop met het proces van steeds weer oordelen. Er is iets anders in je dat wel degelijk iets kan beginnen met de input van zo'n situatie: je innerlijke Zelf. Die kan alles gebruiken om je te laten ervaren dat het niet uitmaakt wat je persoonlijkheid denkt of ervan wil maken, en kan
datgene dat gebeurt, gebruiken voor het vergroten van je bewustwording van hem Zelf.
Hoe je dit doet? Gewoon, door jezelf eraan te herinneren dat je het liever bekijkt door de ogen van je Zelf, en die uit te nodigen hier inspiratie voor te bieden. Dat is een optie die je normaal niet introduceert, omdat je ‘m wellicht niet kende, maar ook vanwege de vertrouwdheid en vermeende aantrekkelijkheid van de patronen van je persoonlijkheid. Je weet weliswaar niet waar je dat moet zoeken, maar je gaat er in elk geval naar op zoek. Natuurlijk merk je dan nog steeds een
hoeveelheid gedachten van je persoonlijkheid, neem die waar maar ga er verder niet actief op in. Het zij zo, dat is wat persoonlijkheden doen, maar nu ga je dat niet verder meer versterken. Neem waar wat je persoonlijkheid inbrengt en waar het toe zou moeten leiden en wat daarvan terecht komt.
Accepteer dat-wat-is, en verspil je energie niet aan denken, hoe subtiel ook ‘dat het anders zou moeten zijn’. Respecteer de bijdrage en rol van anderen, hoe extreem of ongewenst ze ook mogen lijken in de ogen van je persoonlijkheid. Dit is je waarneming, en dat is je uitgangspunt voor nu. Erken dat je het werkelijke doel van deze situatie niet kent en dus ook niets weet over werkelijke oplossingen of wat je überhaupt zou moeten
doen. Oefen met kleine situaties om vertrouwen te krijgen in de ervaringen die het je brengt. Merk ook op hoe jouw accepteren andere mensen automatisch ook vrij maakt van de gevolgen van jouw non-acceptatie en wat er dan gebeurt.
Je hoeft een situatie niet te veranderen als bewustwording je hoofddoel is. Je hoeft niks te dóen om de situatie acceptabel te krijgen, hij ís het al, je moet je daar wellicht alleen nog bewust van worden, en elke willekeurige situatie kan je gebruiken om dat te oefenen. Dit wil overigens niet zeggen dat er ‘niets gebeurt’ als je dit doet, wel dat de intentie van waaruit iets gebeurt, een andere is dan je gewend bent: niet vanuit een positie van weerstand, maar vanuit een van
inspiratie. En geniet van de ervaring van je innerlijke Zelf en van de energie die je overhebt omdat je die niét hebt hoeven investeren in het overeind houden van je weerstand.
|
